Pekin

Z Wikipodróży
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pekin
BeijingTiananmenSquare.jpgPlac Tian’anmen
Mapa
China Beijing.svg
Informacje
Państwo Chiny
Ludność 19 612 368 (2011)
Nr kierunkowy 010
Kod pocztowy 100000
Strona internetowa
Podział administracyjny

Pekin (chiń. 北京, pinyin: Běijīng) – stolica i drugie (po Szanghaju) pod względem liczby ludności miasto Chińskiej Republiki Ludowej, położone w północnej części kraju.

Przed wyjazdem[edytuj]

Formalności[edytuj]

Obywatele Polski przy przekraczaniu granicy z Chińską Republiką Ludową muszą posiadać wizę. Wizę uzyskuje się po złożeniu wypełnionego kwestionariusza wizowego w Wydziale Konsularnym Ambasady ChRL w Warszawie lub w Konsulacie Generalnym w Gdańsku. Instrukcje o sposobie wypełnienia dostępne są na stronie internetowej konsulatu. W przypadku wyjazdu z ChRL do Hongkongu lub Makau i powrotu konieczne jest posiadanie wizy dwu- lub wielokrotnej.

Termin[edytuj]

Lato w Pekinie jest gorące, wilgotne, z licznymi opadami (głównie w sierpniu). W styczniu i lutym temperatura spada poniżej zera, często występują silne mrozy. Należy liczyć się z możliwością burz piaskowych znad pustyni Gobi. Poważnym problemem jest pojawiające się co pewien czas zanieczyszczenie powietrza (smog), które ogranicza widoczność do kilkuset metrów i może trwać kilka dni. Jest to poważny problem dla osób z problemami dróg oddechowych. Może powodować podrażnienie oczu. Obecnie można zainstalować odpowiednią aplikację w telefonie, która informuje o stopniu zanieczyszczenia powietrza. Najdogodniejszymi terminami dla turysty są wiosna i jesień.

Ubranie[edytuj]

Późną wiosną, latem i na początku jesieni preferowane jest luźne ubranie z naturalnych surowców. Nie ma ograniczeń kulturowych czy religijnych co do formy ubioru.

Transport[edytuj]

Samolotem[edytuj]

Pekin posiada liczne połączenia lotnicze z miastami europejskimi. Bezpośrednie połączenie z Warszawy obsługuje LOT. Natomiast cenowo korzystniejsze i ze względu na krótszy czas lotu może okazać się połączenie przez HelsinkiFinnairem. Promocje oferuje także Lufthansa przez Frankfurt. Linia tam stosunkowo dużo połączeń, nie tylko z Pekinem. Atrakcyjne cenowo są loty przez Moskwę – liniami Aerofłot, korzystne też z uwagi na krótkie czasy przesiadek na loty z/do Warszawy. Warto też zwrócić uwagę na promocyjne loty liniami Emirates i Qatar Airlines. Należy jednak wziąć pod uwagę długi czas przelotu. Samoloty z Europy wylatują późnym popołudniem lub wieczorem i lądują w Pekinie rano lub wczesnym przedpołudniem następnego dnia.

Koleją[edytuj]

Do Pekinu z Europy można dojechać koleją na kilka sposobów, w zależności od tego, jaki wariant podróży się przyjmuje (szybkość, cena, atrakcyjność). Należy się jednak liczyć z cenami powyżej 500 euro za drugą klasę i ponad 800 euro za pierwszą, w jedną stronę przy połączeniu bezpośrednim.

Pociąg nr 4: Moskwa Jarosławska – Pekin

Chiński skład kursujący krótszą trasą przez Ułan Bator (Mongolia) odjeżdża w każdy wtorek ze stolicy Rosji o godz. 21:35 (czas moskiewski, +2h do Polski), a do Pekinu dociera w poniedziałek o 14:04 (czas miejscowy, +7h do Polski w zimie i +6h w lecie); dystans 7622 km.

Pociąg nr 20 „Wostok”: Moskwa Jarosławska – Pekin

„Wostok”, pomalowany w charakterystyczne barwy narodowe Rosji, jest jednym z najsłynniejszych pociągów świata. Do niedawna „firmiennj”, obecnie jako zwykły pośpieszny, omija Mongolię i do Chin dociera przez Mandżurię. Z Moskwy wyjeżdża w każdy piątek o godz. 23:55 (czas moskiewski, +2h do Polski), a w Pekinie jest w następny piątek o godz. 5:31 (czas miejscowy, +7h do Polski w zimie i +6h w lecie); dystans 8961 km.

Dojazd powyższymi pociągami jest najszybszy i najwygodniejszy, lecz także i najdroższy. Dużo tańszy jest wariant jazdy z przesiadkami, np.:

  • MoskwaIrkuck/Czyta (pociąg); Irkuck/Czyta – Zabajkalsk (pociąg); Zabajkalsk – Manzhouli (autobus); Manzhouli – Pekin (pociąg),
  • pociąg nr 340/350: Moskwa Jarosławska – Czyta/Błagowieszczeńsk (codziennie na zmianę),
  • pociąg nr 650 „Dauria”: Czyta – Zabajkalsk (codziennie).

W Pekinie są cztery dworce kolejowe:

  • Centralny (ang. Beijing Railway Station) - obsługuje linie krajowe do: Jinan, Qinhuangdao, Shanghai, Chengde, Yuanping w prowincji Shanxi, Baotou w Mongolii Wewnętrznej oraz międzynarodowe do: Pyongyang, Ułan Bator, Moskwy.
  • Zachodni (West Station) - obsługuje liczne połączenia we wszystkich kierunkach, m.in. do: Hongkong, Guangzhou, Wuhan, Xian, Zhengzhou, Chengdu, Changsha, Taiyuan, Xiamen, Guilin, Hohhot, Jinan, Urumqi, Kunming.
  • Południowy (South Station) - nowo zbudowany, obsługuje super szybkie ekspresy na trasach do: Tianjin, Shanghai, Nanjing, Hangzhou, Ningbo, Fuzhou, Jinan, Qingdao, Harbin, Dalian, Jilin, Shijiazhuang, Qinhuangdao.
  • Północny (North Station) - obsługuje głównie pociągi do Yanqing County (z przystankiem w Badaling Great Wall) oraz do: Tsitsihar, Chifeng, Chengde, Baotou, Hohhot, Manzhouli.

Autobusem[edytuj]

W Pekinie jest kilkanaście dworców autobusowych, każdy z nich obsługuje wybrany rejon kraju. Największe z nich to:

  • Dongzhimen – największy dworzec (położony na północnym wschodzie, niedaleko metra) – obsługuje linie z Dongbei
  • Beijiao (Deshengmen) – północny dworzec, obsługujący linie z Chengdu i Datong
  • Haihutun – dworzec południowy, obsługuje autobusy z Tiencin (Tianjin) i miasta południowej Hebei

Ponadto można dojechać do Pekinu wieloma prywatnymi busami, które zatrzymują się zazwyczaj w pobliżu któregoś z dworców kolejowych.

Komunikacja miejska[edytuj]

Metro[edytuj]

Pekińskie metro ma 17 linii, a następne są w budowie. Stacje oznaczone są niebieskimi napisami po chińsku i angielskim napisem subway. To samo dotyczy wszystkich napisów informacyjnych. Informacja jest czytelna i przyjazna. Bilety w formie kart elektronicznych można kupić w kasach i automatach. Cena za bilet wynosi 2 juany(stan na: wrz.2013). W godzinach szczytu metro jest bardzo zatłoczone.

Sieć linii metra w Pekinie

Taksówki[edytuj]

Pekińskie taksówki to zazwyczaj Volkswageny Jetta (starsze) lub Hyundai Elantra (nowsze). Oznaczone są pasem w dolnej części karoserii o kolorze jasnobrązowym. Zaleca się, aby w miarę możliwości, taksówkę zamawiał hotel lub restauracja, co pozwala na uniknięcie „fałszywych taksówek”. Dobrze jest mieć też przygotowany uprzednio, napisany na karteczce, cel podróży. W recepcjach hotelowych spotkać można się już z takimi gotowymi kartkami pozwalającymi wrócić do hotelu.

Zatrzymując taksówkę na ulicy trzeba się upewnić, czy kierowca włączył licznik lub nawet zwrócić mu na to uwagę. W godzinach nocnych (zwłaszcza po zamknięciu metra) niektórzy taksówkarze oferują kursy po mocno zawyżonej cenie – należy wówczas odejść do innej taksówki, której kierowca pojedzie wg wskazań licznika lub mocno negocjować cenę – pierwotna propozycja co najmniej dwukrotnie (często więcej) zawyżona.

Rowery[edytuj]

Co prawda czasy kiedy w Pekinie był to podstawowy środek lokomocji należą do przeszłości, to jednak nadal duża część mieszkańców korzysta z tego środka lokomocji. Na ulicach, nie tylko w centrum, zlokalizowane są stacje rowerowe, niestety zazwyczaj puste. Natomiast można rower wypożyczyć też w inny sposób. Najlepiej jest poprosić o pomoc recepcję hotelu, w którym mieszkamy. Chętnym na poruszanie się w ten sposób należy jednak zwrócić uwagę na całkowicie odmienną, od spotykanej w Europie, kulturę jazdy, zarówno kierowców, jak i rowerzystów. Nie mniej jednak na ulicach spotyka się turystów zwiedzających miasto na rowerach.

Osobom planującym dłuższy pobyt zarekomendować można kupno używanego roweru. Tu ceny zaczynają się od 200 juanów. Po zakończonym pobycie taki rower można komuś podarować, spróbować odsprzedać lub po prostu zostawić na ulicy.

W każdym przypadku rekomendujemy dobre zabezpieczenie roweru przed kradzieżą, gdyż kradzieże rowerów są dość częste.

Samochody osobowe[edytuj]

Od czasu Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku obcokrajowcy mogą wypożyczać samochody osobowe. Funkcjonuje dobrze nawigacja samochodowa GPS, niestety po chińsku. Jednak ze względu na skomplikowany układ drogowy, bardzo duży ruch samochodów oraz generalne problemy z parkowaniem nie rekomenduje się tego sposobu poruszania się po Pekinie.

Hotele oferują wynajem samochodu wraz z kierowcą, tu ceny zaczynają się od 1000 juanów, w zależności od modelu samochodu.

Autobusy miejskie[edytuj]

W Pekinie jest ponad 200 linii autobusowych i trolejbusowych. Bilety są bardzo tanie, ale podróżowanie nimi w godzinach szczytu nie należy do komfortowych. Wyjątkiem są linie o numerach 800 – są droższe, ale klimatyzowane i bardziej komfortowe. W autobusach miejskich plagą są kradzieże kieszonkowe, należy o tym bezwzględnie pamiętać.

Noclegi[edytuj]

Miasto ma rozbudowaną sieć hoteli i nie ma większych problemów ze znalezieniem noclegu. Oficjalnie obcokrajowcy mogą zatrzymać się jedynie w zatwierdzonych hotelach. Ich ceny są na poziomie cen hoteli w Warszawie dla podobnej kategorii. Jednak trudno jest znaleźć przyzwoity pokój hotelowy w cenie poniżej 300–500 juanów za dobę.

Osoby znające język chiński (a właściwie dialekt mandaryński) nie będą miały problemu ze znalezieniem noclegu w naprawdę atrakcyjnych cenach, nieprzekraczających 200 juanów za pokój, a nawet za 30 juanów za łóżko. Jednak będą to noclegi w obiektach spoza oficjalnej listy.

W znalezieniu hotelu pomocne są portale internetowe.

Warto zobaczyć[edytuj]

Zakazane Miasto
Hutongi
  • Zakazane Miasto – na zwiedzanie należy zarezerwować co najmniej jeden dzień. Przed wejściem można wypożyczyć audio-guide, dostępny również w języku polskim.
  • Plac Tian’anmen – w północnej części jest wejście do Zakazanego Miasta, na zachodniej stronie Wielka Hala Ludowa, po wschodniej muzeum Rewolucji Chińskiej. Na placu znajduje się również mauzoleum, w którym spoczywa Mao Zedong.
  • Świątynia Niebiańskiego Spokoju
  • Pałac Letni
  • Park Beihai
  • Ogród zoologiczny i oceanarium – główną atrakcją są pandy wielkie, ale należy pamiętać, że w upalne dni zazwyczaj leżą bez ruchu w klatkach lub na niewielkim wybiegu. Jest kilka typów biletów do zoo, w zależności od atrakcji, które chce się w nim zobaczyć. Obsługa w kasach mówi po angielsku. Oceanarium jest nowym obiektem i przez to nietanim (bilet ponad 100 juanów(stan na: wrz.2011)).
  • Obiekty olimpijskie
  • Hutongi – dawne pekińskie parterowe dzielnice mieszkaniowe, likwidowane i zastępowane nowoczesnymi blokami. Pozostawione są na pokaz fragmenty pełniące rolę atrakcji turystycznych, ze sklepami i restauracjami.

Najbliższe okolice[edytuj]

  • Mur chiński – jest jedną z najbardziej niesamowitych budowli na Ziemi i atrakcją, której zwiedzanie jest obowiązkowe. W okolicach Pekinu można zwiedzać kilka jego odcinków:
  • Badaling – najbardziej popularny, najbardziej zatłoczony, ale i najmniej autentyczny. W pobliżu są też grobowce 13 cesarzy dynastii Ming (Shisan Ling);
  • Mutianyu – dwukilometrowy odcinek na północny wschód od Pekinu;
  • Simatai – ok. 100 km od Pekinu, łączy się z fragmentem Jingshanling. Obecnie w remoncie (stan na: wrz.2011)
  • Jingshanling – ok. 100 km od Pekinu, łączy się z fragmentem Simatai. Niedawno remontowany co nie pozbawiło go autentyczności. Można wjechać i zjechać kolejką linową, jak również wejść/zejść po dość forsownych schodach (co stanowi pewne wyzwanie, zwłaszcza w upalny dzień);
  • Huanghua – wschodni fragment muru.

Gastronomia[edytuj]

W ostatnich latach w Pekinie nastąpiła eksplozja ilości większych i mniejszych lokali gastronomicznych. Pekińczycy, którzy jeszcze w latach 70. XX w. witali się słowami: „Czy dziś coś jadłeś?” na nowo odkryli radość z chodzenia do restauracji i odwiedzają je tłumnie. Smak serwowanych potraw jest w zasadzie różny od tego co proponują nam tzw. chińskie restauracje w Polsce.

Problemem może być dla nas porozumienie się z personelem. Znajomość języka angielskiego nie jest powszechna. Menu w wielu restauracjach jest co prawda napisane literami łacińskimi, ale często jest to literowa transkrypcja chińskiej nazwy potrawy. Pomocne tu mogą być często zamieszczane w karcie dań fotografie. Można też zobaczyć, co jedzą inni i wskazać na migi kelnerowi, że chce się to samo. W barach samoobsługowych najpierw płacimy, a potem odbieramy potrawę. Potrawy je się pałeczkami, ale w większych restauracjach dostępne są sztućce. Jeżeli ktoś nie opanował sztuki posługiwania się pałeczkami, co nie jest aż takie trudne, dobrze jest, aby miał przy sobie, na wszelki wypadek, jednorazowe sztućce.

Co zjeść?[edytuj]

  • Kaczka po pekińsku – sztandarowe danie kuchni pekińskiej. Kaczki są pieczone w specjalnych piecach na złoty brąz, dowożone do stolika i przy gościach krojone ze skórką, nożem trzymanym pod odpowiednim kątem. Podaje się do nich bardzo cienkie placuszki pszenne, pokrojony por i specjalny sos. Kaczkę nakłada się na placek, dodaje pokrojony por i macza w sosie. Całość zawija się i konsumuje. Czynności te przeprowadza się przy pomocy pałeczek, co jest nie lada wyzwaniem. W przypadku trudności, można poprosić o zachodnie sztućce.
  • Pierogi – kuchnia chińska oferuje pierożki i pierogi o różnej wielkości, smaku, nadzieniu i sposobie przyrządzania. Nadzienie może być warzywne (często jest to kapusta), mieszane lub mięsne. Mogą być przyrządzane na parze, gotowane, gotowane i następnie przysmażane oraz smażone na głębokim tłuszczu. Podaje się je na różne sposoby.
  • Ryba na parze – ugotowana w całości ryba, którą „rozbieramy” pałeczkami i jemy maczając w sosie.
  • Makarony – najlepiej wybierać te przysmażane z dodatkiem sosu, warzyw lub mięsa.
  • Ryż – może być podawany bez dodatków, z jarzynami, czy owocami morza, gotowany lub dodatkowo przysmażony.

Chińczycy celebrują jedzenie. Wspólne posiłki składają się z różnych potraw podawanych w kolejności zapewniającej zachowanie równowagi "ciepła" i "zimna" organizmu.

Restauracje i bary wszelkiego rodzaju serwują setki potraw w różnych cenach, zarówno pochodzące z regionów Chin, jak i z całego świata. Są też fast-foody głównych sieci międzynarodowych, jak: McDonald, Subway, KFC.

Zakupy[edytuj]

Największymi dzielnicami handlowymi są Wangfujing (znajduje się tam popularny dom towarowy Pekin) i Xidan, za najbardziej luksusowy uważany jest budynek Parksona (na wschód od Xidan). Popularnymi towarami są antyki, odzież po atrakcyjnych cenach (regularnie wykupywana przez Rosjan) oraz książki i materiały do nauki chińskiego (w dużych księgarniach można kupić świetny kurs multimedialny).

Imprezy[edytuj]

W 2008 Pekin był gospodarzem XXIX Letnich Igrzysk Olimpijskich.

Nauka[edytuj]

W Pekinie, jak przystało na stolicę, znajduje się kilkanaście uczelni, z najstarszym i najbardziej prestiżowym w mieście Uniwersytetem Pekińskim na czele.

Kontakt[edytuj]

Telefonia komórkowa[edytuj]

Polskie telefony komórkowe działają, pod warunkiem, że ma się uruchomioną usługę roamingu. Ceny są zaporowe – ok. 10 PLN za rozmowę do Polski i ok. 5 PLN za rozmowy przychodzące oraz 1,5 PLN za SMS wychodzącego(stan na: wrz.2013). Przy rozmowach lokalnych operator może nadać nam „chiński” numer telefonu. Przy dłuższym pobycie warto rozważyć zakup chińskiej karty SIM w modelu pre-paid, bez problemu do nabycia u lokalnych operatorów.

Internet[edytuj]

Specyfiką chińskiego internetu jest jego cenzurowanie. Nie ma w tym większej logiki, bo na przykład raz strony polskojęzycznej Wikipedii działają, a raz nie. W Chinach, poza nielicznymi wyjątkami, blokowany jest m.in. Facebook, Twitter oraz YouTube. Mogą też wystąpić problemy ze ściągnięciem poczty za pośrednictwem przeglądarki internetowej.

W pokojach hotelowych zazwyczaj jest gniazdko internetu przewodowego, a w hotelowych lobby spotkać można WiFi. WiFi spotkać można też w lokalach, czasem trzeba pobrać login. Często ograniczony jest czas korzystania z sieci (McDonalds – 30 minut).

Bezpieczeństwo[edytuj]

Pekin uważany jest za bezpieczne miasto. Jednak tak duże skupisko ludzi rodzi typowe dla turystów zagrożenia. Są to przede wszystkim kradzieże dokonywane przez kieszonkowców oraz wyłudzenia przy dokonywaniu wymiany pieniędzy u ulicznych handlarzy. Sugeruje się też unikanie płatności kartami płatniczymi. Dokumenty i zapas gotówki najlepiej jest zostawić w hotelowym sejfie.

Ponadto należy uważać na dokonywane zakupy, gdyż nawet te nie dokonane po atrakcyjne niskich cenach, okazać się mogą podróbkami, czyli jak mówią pekińczycy kopiami.

Możemy się spotkać z ofertą zakupu „kopii” produktów znanych marek. Należy jednak pamiętać, że ich przywóz na teren Unii Europejskiej jest nielegalny.

Prostytucja jest nielegalna i jest oficjalnie zwalczana. Niemniej jednak jest to obecnie zjawisko powszechne. Kontakty obcokrajowców z prostytutkami mogą wiązać się z poważnymi konsekwencjami, poczynając od szantażu, a na postępowaniu sądowym kończąc.

W Pekinie (jak i innych miastach Chin) należy wystrzegać się oszustów, którzy pod pozorem chęci konwersacji po angielsku lub darmowego oprowadzania po mieście usilnie starają zaciągnąć turystę na kawę, herbatę (lub ceremonię jej parzenia), piwo czy też posiłek. Jest to popularna forma oszustwa, polegająca na tym, że podczas posiłku nasz rozmówca ulatnia się (twierdząc, że musi wyjść, np. do toalety lub zadzwonić), a zamiast niego pojawia się dwóch barczystych panów z rachunkiem, na którym herbata może opiewać na równowartość 100 EUR. Oszuści często dobrze mówią po angielsku i zachowują się bardzo przyjaźnie – należy stanowczo odmówić chęci wspólnego spędzania czasu. Pojawiają się także na placu Tian’anmen, zaczepiając turystów, można ich spotkać w dzielnicach handlowych.

Niepełnosprawni[edytuj]

Miasto nie jest przyjazne dla osób niepełnosprawnych. Co prawda na chodnikach wyłożone są pasy z odmienną fakturą przeznaczone dla osób niewidomych, ale bardzo często są one zastawione parkującymi motorynkami, samochodami, czy też straganami. W centrum spotyka się obniżenie krawężników dla osób poruszających się na wózkach. Nowsze stacje metra dostosowane są też dla osób niepełnosprawnych ruchowo. W obiektach zabytkowych z reguły nie ma udogodnień dla osób niepełnosprawnych. Należy też pamiętać o chińskiej tradycji wysokich progów w prywatnych domach. Czasami spotyka się informacje alfabetem Braille’a, niestety nie wiemy w jakim języku.

Zdrowie[edytuj]

Od turystów nie są wymagane żadne szczególne szczepienia. Ze względu na zanieczyszczenie powietrza u alergików mogą wystąpić wzmożone objawy ich dolegliwości. Przyjezdni ostrzegani są przed piciem wody z kranu bez przegotowania. Służba zdrowia, zarówna prywatna, jak i państwowa jest odpłatna. Szpitale państwowe mają w angielskiej nazwie (jeżeli jest) hospital, a prywatne clinic. Dla turystów z Polski wszelkie świadczenia zdrowotne są płatne. Dlatego rekomenduje się posiadanie ubezpieczenia w tym zakresie, nie tylko pozwalającego na udzielenie pierwszej pomocy, ale i też na pokrycie kosztów leczenia. Osoby zażywające stale, przepisane przez lekarza, środki, powinny się w nie zaopatrzyć w wystarczającej ilości na czas pobytu, gdyż mogą mieć kłopoty z ich nabyciem na miejscu.

Polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne[edytuj]

Wydział Konsularny Ambasady Polski w Pekinie
1, Ritan Lu, Jianguomenwai
100600 Beijing, People's Republic of China
tel: (+86 10) 6532-12-35 wew. 101, 102, 103, 104, 108
fax: (+86 10) 6532-35-67
e-mail: pekin.amb.wk@msz.gov.pl



Geographical Coordinates