Azerbejdżan

Z Wikipodróży
Świat > Eurazja > Kaukaz > Azerbejdżan
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Azerbejdżan
Emblem of Azerbaijan.svg
Flaga
Flag of Azerbaijan.svg
Lokalizacja
Azerbaijan (orthographic projection).png
Informacje
Stolica Baku
Ustrój republika
Waluta manat (AZN)
Strefa czasowa UTC +4 – zima
UTC +5 – lato
Powierzchnia 86 600 km²
Liczba ludności 10 000 000
Język urzędowy azerbejdżański (azerski)
Religia dominująca islam (szyicki)
Kod telefoniczny +994
Napięcie elektryczne 220V/50Hz (gniazdka europejskie)
Kod samochodowy AZ
Ruch samochodowy prawostronny
Domena internetowa .az
Azerbejdżan

Azerbejdżan - państwo położone na pograniczu Europy i Azji. Na północnym zachodzie graniczy z Gruzją, na północy z Rosją, na zachodzie z Armenią, a od południa jego sąsiadem jest Iran. Po stronie wschodniej granicę wyznacza Morze Kaspijskie.

Będąca częścią Azerbejdżanu Autonomiczna Republika Nachiczewańska zwana jest „Małą Ziemią” i oddzielona od „Dużej Ziemi” Armenią, z którą graniczy na północnym wschodzie. Od południa otacza ją Iran. Z kolei na zachodzie jest kilkukilometrowy odcinek granicy z Turcją.

Charakterystyka[edytuj]

Geografia[edytuj]

Fauna i flora[edytuj]

Klimat[edytuj]

Ten mały kraj nie ma jednolitego klimatu: na zachodzie jest on bardziej kontynentalny, a nad morzem wilgotny; na południu podzwrotnikowy, na północy zaś umiarkowany.

Historia[edytuj]

Kultura i sztuka[edytuj]

Polityka[edytuj]

System państwowy stara się naśladować demokracje europejskie, lecz w istocie na dziś dzień przypomina dość autorytarne rządy. Istnieje 125-osobowy jednoizbowy parlament Milli Məclis, gabinet ministrów z premierem na czele, ale i tak najważniejsze jest zdanie prezydenta i jego rozporządzenia.

Prezydentem kraju jest Ilham Alijew, który „odziedziczył” władzę po ojcu – Hajdarze Alijewie w 2003 roku. Klanowo patrząc, Alijewowie pochodzą z Nachiczewania, co doprowadziło do uprzywilejowania tamtejszej ludności i objęcia przez nich ważnych stanowisk w państwie. Obaj są widoczni na bilbordach w całym kraju, są także cytowani w niezliczonych miejscach.

Azerbejdżan jest z Armenią w stanie wojny o Górski Karabach, ale od kilkunastu lat trwa zawieszenie broni. Ta sytuacja doprowadziła do wielkiego uchodźstwa – setki tysięcy Azerów znajduje się w „tymczasowych” obozach (wagonach kolejowych, akademikach itd.). Grupa Mińska OBWE stara się znaleźć drogę wyjścia z tej patowej sytuacji, ale wciąż bezskutecznie.

Gospodarka[edytuj]

Społeczeństwo[edytuj]

Zwyczaje[edytuj]

Przygotowania[edytuj]

Przewodniki[edytuj]

  • Azerbaijan with excursions to Georgia – Mark Elliott. Przewodnik w języku angielskim wydawnictwa Trailblazer, część 9. poświęcona jest Gruzji i na 32 stronach przedstawia najważniejsze miejsca i trasy. ISBN 1-873756-79-8.
  • Guide to Azerbaijan – Marek Lech. „Europa” Publishing House, Baku 2007. Przewodnik po angielsku, ale polskiego autora. Dołączona płyta CD ze zdjęciami atrakcji turystycznych oraz miejsc noclegowych.
  • Georgia, Armenia & Azerbaijan – Richard Plunkett, Tom Masters. Przewodnik Lonely Planet jest w języku angielskim i zawiera informacje o trzech krajach Zakaukazia, w Azerbejdżanie niemile widziany, gdyż osobne miejsce autorzy wydzielili w nim zbuntowanej republice autonomicznej Górskiego Karabachu. ISBN 978-1740591386.

Mapy[edytuj]

Jest jedna azerbejdżańska mapa w skali 1:500 000 w dwóch wariantach: drogowym i fizycznym (lepsza jest ta pierwsza: Avtomobil Yolları). W tę mapę jest w miarę łatwo zaopatrzyć się w stolicy. Oprócz tego można dostać Caucasus: Georgia, Armenia, Azerbaijan 1:100 000 – freytag&berndt.

Mapy górskie niestety nie istnieją.

Wybór czasu podróży[edytuj]

Latem panują ponad 30-stopniowe upały, więc o ile nie planuje się górskich wędrówek, to lepiej unikać okresu od czerwca do sierpnia. Zima jest krótka, śnieg w stolicy i na południe od niej spada w styczniu i leży najwyżej tydzień. Ta pora roku bardziej przypomina polską jesień.

Najlepszymi porami na odwiedzenie Azerbejdżanu są wiosna i jesień.

Wizy[edytuj]

Polacy potrzebują wizę, aby wjechać na terytorium Azerbejdżanu. Można się o nią starać w Ambasadzie w Warszawie. Do niedawna można ją było otrzymać po przylocie na Międzynarodowe Lotnisko im. Hajdara Alijewa w Baku, ale niestety nie ma już takiej możliwości. Koszt wyrobienia 30-dniowej wizy wynosi 60 EUR, potrzebne są też 2 zdjęcia en face. Wizy tranzytowe wydawane są obecnie na zaledwie 6 godzin. Koszt wyrobienia wizy przez portal https://evisa.gov.az 23 USD w trybie zwykłym, czas oczekiwania max. 3 dni robocze.

Przepisy celne[edytuj]

Przy wywozie dywanów, przedmiotów antykwarycznych, dzieł sztuki i wyrobów jubilerskich konieczne jest przedstawienie ich certyfikatów (wystawia je Ministerstwo Kultury, pomocy w uzyskaniu certyfikatu udzielają wyspecjalizowane salony sprzedaży) oraz rachunków. Dozwolony jest wywóz do 0,6 kg czarnego kawioru (w jednym oryginalnym opakowaniu – w praktyce dostępne są opakowania o wadze najwyżej 0,5 kg). Źródło: MSZ

Wymiana waluty[edytuj]

Dolary, euro, ruble i może ciut trudniej funty można wymienić na manaty w wielu kantorach i bankach. Nie pobiera się prowizji.

Kursy wymiany (4 listopada 2008 r.):
1 EUR = 1,01 AZN
1 USD = 0,81 AZN
1 AZN = 3,51 PLN

Ubezpieczenia[edytuj]

Ekwipunek[edytuj]

Jeśli nie jest się przyzwyczajonym do toalet azjatyckich, warto cały czas nosić ze sobą papier toaletowy.

Rozmówki[edytuj]

Zobacz rozmówki azerbejdżańskie.

Dojazd[edytuj]

Samolotem[edytuj]

Nie ma bezpośrednich połączeń lotniczych z Polską. Najtańsze loty oferują przewoźnicy z byłego ZSRR: AirBaltic z przesiadką w Rydze, Aerofłot z przesiadką w Moskwie oraz AeroSvit z przesiadką w Kijowie.

Naturalnie można skorzystać też z usług takich linii jak: Lufthansa (przez Frankfurt), Turk Hava Yollari (przez Stambuł), Austrian Airlines (przez Wiedeń) czy bmi (przez Londyn).

Pociągiem[edytuj]

Połączenia kolejowe można wziąć pod uwagę tylko z Gruzją. Codziennie jest pociąg z Tbilisi do Baku. Oczywiście jeżdżą też pociągi z Rosji i Ukrainy, lecz obywatele polscy nie mogą przekraczać północnej granicy Azerbejdżanu z Rosją (patrz Przejścia graniczne). Nocny pociąg wyjeżdża z Baku o 22.00 i przybywa do Tbilisi około godz. 12.00, zależnie od czasu trwania kontroli granicznej. Cena biletu I klasy (kupe) to 25 manatów (10.06.2009).

Bilety w Azerbejdżanie można kupować w dniu wyjazdu lub do 2 dni przed wyjazdem, zakup biletów z większym wyprzedzeniem jest niemożliwy. Tabor kolejowy w stanie zadowalającym – czysty, lecz mocno wiekowy. Główny dworzec kolejowy w Baku jest przebudowywany, czynne obiekty dworca są w fatalnym stanie (toalety!). Do kas biletowych nie obowiązuje jedna kolejka, a o dojście do okienka kasowego należy śmiało walczyć łokciami z miejscowymi.

Samochodem[edytuj]

Do Azerbejdżanu można dojechać samochodem, jadąc przez Bałkany, Turcję i Gruzję. Można również wybrać szlak przez Ukrainę i Rosję z przeprawą promem z Odessy lub Soczi do Poti lub Batumi w Gruzji ze względu na utrudnienia w ruchu granicznym dla obywateli spoza WNP (patrz Przejścia graniczne).

Autobusem[edytuj]

Regularnie kursują autobusy z poniższych 4 miejscowości:

  • Stambuł (oraz inne tureckie miasta po drodze) – 48 godz., ok. 60 USD, liczba kursów zależy od sezonu,
  • Tbilisi – 14 godz., 10 USD, codziennie poza niedzielą,
  • Teheran – 24 godz., 15 USD, codziennie poza piątkiem,
  • Tebriz – 20 godz., 15 USD, codziennie poza piątkiem.

Nie uwzględniono niedostępnych dla Polaków połączeń z Rosją (patrz Przejścia graniczne).

Statkiem[edytuj]

Istnieją w zasadzie tylko 2 możliwości przypłynięcia do Azerbejdżanu:

Ceny wahają się w zależności od typu kabiny od 50 do 100 USD. Nie ma ścisłego rozkładu, według którego promy te by pływały – wszystko zależy od tego, czy statek jest wystarczająco załadowany.

Przejścia graniczne[edytuj]

Regiony[edytuj]


Miasta wydzielone[edytuj]

(numery odpowiadają lokalizacji na mapie)

9. Baku Bakı
20. Gandża Gəncə
30. Lenkoran Lənkəran
33. Mingeczaur Mingəçevir
4. Nachiczewan Naxçivan (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
34. Naftalan
47. Şəki
7. Şirvan
53. Sumgait Sumqayıt
55. Şuşa (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
60. Stepanakert Xankəndi (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
67. Yevlax

Rejony[edytuj]

(kolejność alfabetyczna - nie odpowiada numeracji na mapie)

  1. Rejon Abşeron Abşeron rayonu
  2. Rejon Ağcabədi Ağcabədi rayonu
  3. Rejon Ağdam Ağdam rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  4. Rejon Ağdaş Ağdaş rayonu
  5. Rejon Ağstafa Ağstafa rayonu
  6. Rejon Ağsu Ağsu rayonu
  7. Rejon Astara Astara rayonu
  8. Rejon Babək Babək rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  9. Rejon Balakən Balakən rayonu
  10. Rejon Bərdə Bərdə rayonu
  11. Rejon Beyləqan Beyləqan rayonu
  12. Rejon Biləsuvar Biləsuvar rayonu
  13. Rejon Cəbrayıl Cəbrayıl rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  14. Rejon Cəlilabad Cəlilabad rayonu
  15. Rejon Culfa Culfa rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  16. Rejon Daşkəsən Daşkəsən rayonu
  17. Rejon Dəvəçi Dəvəçi rayonu
  18. Rejon Füzuli Füzuli rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  19. Rejon Gədəbəy Gədəbəy rayonu
  20. Rejon Goranboy Goranboy rayonu
  21. Rejon Göyçay Göyçay rayonu
  22. Rejon Göygöl Göygöl rayonu
  23. Rejon Hacıqabul Hacıqabul rayonu
  24. Rejon İmişli İmişli rayonu
  25. Rejon İsmayıllı İsmayıllı rayonu
  26. Rejon Kəlbəcər Kəlbəcər rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  27. Rejon Kəngərli Kəngərli rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  28. Rejon Kürdəmir Kürdəmir rayonu
  29. Rejon Laçın Laçın rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  30. Rejon Lenkoran Lənkəran rayonu
  31. Rejon Lerik Lerik rayonu
  32. Rejon Masallı Masallı rayonu
  33. Rejon Neftçala Neftçala rayonu
  34. Rejon Oğuz Oğuz rayonu
  35. Rejon Ordubad Ordubad rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  36. Rejon Qax Qax rayonu
  37. Rejon Qazax Qazax rayonu
  38. Rejon Qəbələ Qəbələ rayonu
  39. Rejon Qobustan Qobustan rayonu
  40. Rejon Quba Quba rayonu
  41. Rejon Qubadlı Qubadlı rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  42. Rejon Qusar Qusar rayonu
  43. Rejon Saatlı Saatlı rayonu
  44. Rejon Sabirabad Sabirabad rayonu
  45. Rejon Şahbuz Şahbuz rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  46. Rejon Salyan Salyan rayonu
  47. Rejon Şamaxı Şamaxı rayonu
  48. Rejon Samux Samux rayonu
  49. Rejon Sədərək Sədərək rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  50. Rejon Şəki Şəki rayonu
  51. Rejon Şəmkir Şəmkir rayonu
  52. Rejon Şərur Şərur rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  53. Rejon Siyəzən Siyəzən rayonu
  54. Rejon Şuşa Şuşa rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  55. Rejon Tərtər Tərtər rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  56. Rejon Tovuz Tovuz rayonu
  57. Rejon Ucar Ucar rayonu
  58. Rejon Xaçmaz Xaçmaz rayonu
  59. Rejon Xızı Xızı rayonu
  60. Rejon Xocalı Xocalı rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  61. Rejon Xocavənd Xocavənd rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  62. Rejon Yardımlı Yardımlı rayonu
  63. Rejon Yevlax Yevlax rayonu
  64. Rejon Zaqatala Zaqatala rayonu
  65. Rejon Zəngilan Zəngilan rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  66. Rejon Zərdab Zərdab rayonu

Miasta[edytuj]

Według danych oficjalnych pochodzących z 2011 roku Azerbejdżan posiadał ponad 70 miast o ludności przekraczającej 5 tys. mieszkańców. Stolica kraju Baku jako jedyne miasto liczyło ponad pół miliona mieszkańców; 2 miasta z ludnością 100÷500 tys.; 11 miast z ludnością 50÷100 tys., 22 miasta z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania, ludność miejska stanowiła w 1995 56% ludności kraju.

Alfabetyczna lista miast w Azerbejdżanie

Poniższa tabela przedstawia wszystkie 70 miast (şəhər, l.mn. şəhərlər) Azerbejdżanu wraz z liczbą ludności według danych szacunkowych z 2007 roku. Podano oryginalne nazwy w języku azerskim oraz, tam gdzie istnieją, polskie egzonimy zalecane przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych. W przypadku miast znajdujących się pod kontrolą separatystycznej Republiki Górskiego Karabachu podano również polską transkrypcję nazwy ormiańskiej w wersji uznawanej przez rząd tej republiki.

Nazwa miasta Liczba ludności Jednostka terytorialna Ağcabədi 35 700 rejon Ağcabədi Ağdam 39 500 rejon Ağdam Ağdaş 23 600 rejon Ağdaş Ağdərə / Martakert 10 400 rejon Tərtər Ağstafa 12 100 rejon Ağstafa Ağsu 17 300 rejon Ağsu Astara 15 300 rejon Astara Baku (Bakı) 2 399 500 miasto Baku Balakən 9100 rejon Balakən Bərdə 38 000 rejon Bərdə Beyləqan 14 300 rejon Beyləqan Biləsuvar 18 800 rejon Biləsuvar Cəbrayıl 8500 rejon Cəbrayıl Cəlilabad 37 100 rejon Cəlilabad Culfa 11 000 rejon Culfa Daşkəsən 9500 rejon Daşkəsən Dəliməmmədli 4900 rejon Goranboy Dəvəçi 21 800 rejon Dəvəçi Füzuli 26 100 rejon Füzuli Gandża (Gəncə) 307 500 miasto Gandża Gədəbəy 8500 rejon Gədəbəy Goranboy 7200 rejon Goranboy Göyçay 35 200 rejon Göyçay Göygöl 17 800 rejon Göygöl Göytəpə 13 600 rejon Cəlilabad Hacıqabul 23 700 rejon Hacıqabul İmişli 31 800 rejon İmişli İsmayıllı 13 700 rejon İsmayıllı Kəlbəcər / Kelbadżar 8600 rejon Kəlbəcər Kürdəmir 17 900 rejon Kürdəmir Laçın / Berddzor 11 500 rejon Laçın Lenkoran (Lənkəran) 48 500 Rejon Lenkoran Liman 10 100 rejon Lenkoran Masallı 9800 rejon Masallı Mingeczaur (Mingəçevir) 95 500 miasto Mingeczaur Nachiczewan (Naxçıvan) 70 400 miasto Nachiczewan Naftalan 7500 miasto Naftalan Neftçala 19 000 rejon Neftçala Oğuz 6700 rejon Oğuz Ordubad 9700 rejon Ordubad Qax 12 100 rejon Qax Qazax 19 500 rejon Qazax Qəbələ 12 100 rejon Qəbələ Quba 22 700 rejon Quba Qubadlı 7000 rejon Qubadlı Qusar 16 000 rejon Qusar Saatlı 17 400 rejon Saatlı Sabirabad 28 300 rejon Sabirabad Salyan 36 200 rejon Salyan Şamaxı 29 600 rejon Şamaxı Şəki 62 500 rejon Şəki Şəmkir 36 100 rejon Şəmkir Şərur 6500 rejon Şərur Siyəzən 23 200 rejon Siyəzən Xankəndi / Stepanakert 53 000 miasto Xankəndi Sumgait (Sumqayıt) 268 800 miasto Sumgait Şuşa / Szuszi 18 900 rejon Şuşa Şirvan 69 600 miasto Şirvan Tərtər 18 200 rejon Tərtər Tovuz 12 900 rejon Tovuz Ucar 15 800 rejon Ucar Xaçmaz 37 800 rejon Xaçmaz Xırdalan 40 500 rejon Abşeron Xocalı / Chodżalu 5800 rejon Xocalı Xocavənd / Martuni 5400 rejon Xocavənd Xudat 13 900 rejon Xaçmaz Yevlax 54 700 rejon Yevlax Zaqatala 18 400 rejon Zaqatala Zəngilan / Zangelan 7700 rejon Zəngilan Zərdab 10 700 rejon Zərdab

Osiedla w Azerbejdżanie

W Azerbejdżanie obok miast istnieje również 239 jednostek osadniczych o charakterze zbliżonym do miejskiego – osiedli (qəsəbə, l.mn. qəsəbələr). Niektóre z nich są częścią miasta Baku lub jednostek terytorialnych innych miast. Poniższa tabela przedstawia osiedla powyżej 10 tysięcy mieszkańców.

Lp Nazwa osiedla Liczba ludności Jednostka terytorialna 1 Qaraçuxur 74 700 miasto Baku, rejon Suraxanı 2 Bakıxanov 68 300 miasto Baku, rejon Sabunçu 3 Məmməd Əmin Rəsulzadə 46 000 miasto Baku, rejon Binəqədi 4 Biləcəri 43 200 miasto Baku, rejon Binəqədi 5 Maştağa 40 600 miasto Baku, rejon Sabunçu 6 Hövsan 37 100 miasto Baku, rejon Suraxanı 7 Lökbatan 31 900 miasto Baku, rejon Qaradağ 8 Əmircan 27 500 miasto Baku, rejon Suraxanı 9 Binə 25 300 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 10 Buzovna 25 200 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 11 Sahil 22 300 miasto Baku, rejon Qaradağ 12 Zabrat 21 700 miasto Baku, rejon Sabunçu 13 Sabunçu 21 700 miasto Baku, rejon Sabunçu 14 Hacı Zeynalabdin Tağıyev 19 300 jednostka terytorialna miasta Sumgait 15 Keşlə 18 200 miasto Baku, rejon Nizami 16 Bülbülə 16 900 miasto Baku, rejon Suraxanı 17 Şüvəlan 15 500 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 18 Yeni Suraxanı 15 300 miasto Baku, rejon Suraxanı 19 Mərdəkan 15 100 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 20 Qobustan 14 000 miasto Baku, rejon Qaradağ 21 Binəqədi 14 000 miasto Baku, rejon Binəqədi 22 Pir-Allahı 13 500 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 23 Qovlar 13 000 rejon Tovuz 24 Badamdar 11 500 miasto Baku, rejon Səbail 25 Balaxanı 11 100 miasto Baku, rejon Sabunçu 26 Ələt 10 800 miasto Baku, rejon Qaradağ 27 Zirə 10 500 miasto Baku, rejon Əzizbəyov 28 Saray 10 400 rejon Abşeron

Ciekawe miejsca[edytuj]

  • Wulkany błotne niedaleko miejscowości Qobustan, ok. 50 km na południe od stolicy
  • Petroglify w tymże Qobustanie
  • Pałac Chana w Şəki
  • Kościół albański w Kiszu, koło Şəki
  • Stare miasto (İçəri Şəhər) w Baku
  • Yanar Dağ – płonące wzgórze na Półwyspie Abszerońskim
  • wioska Xınalıq w górach Kaukazu, niedaleko Quby
  • wioska Lahıç słynąca z wyrobu zdobionych miedzianych naczyń

Transport[edytuj]

Drogi są nie najlepszej jakości, wiele z nich wymaga natychmiastowych generalnych remontów. Zdarzają się dobrze wyasfaltowane – zazwyczaj to znak, że prezydent niedawno odwiedzał te strony. Praktycznie nie ma autostrad, najlepsza droga prowadzi z Baku na podmiejskie lotnisko.

Rozpowszechnione jest korzystanie z mikrobusów (marszrutek), które łączą ze sobą bodaj wszystkie miejscowości w kraju. Gdyby żaden busik nie był dostępny, można liczyć na taksówki – trasę i cenę należy uzgodnić przed ruszeniem w trasę. W odległych od centrum regionach, kierowcy mogą wciąż podawać ceny w szirwanach, tj. mogą mieć na myśli podwójną opłatę, gdyż 1 szirwan to obecne 2 manaty.

Pociągi zwykle jeżdżą nocą, docierając na miejsce we wczesnych godzinach porannych. Stacje kolejowe poza Baku są umieszczone z dala od centrów miast i, by do nich dojechać, trzeba skorzystać z taxi.

Wyjazd[edytuj]

Swoją podróż można przedłużyć o zobaczenie Gruzji, do której Polacy nie potrzebują wizy. Z Baku do Tbilisi regularnie kursują samoloty, pociągi i autobusy.

Inną możliwością jest wybranie się na południe, do Iranu, gdzie mieszka ponad 20 milionów Azerów. Nieformalną ich stolicą jest Tebriz. Konieczne jest jednak wystaranie się wcześniej o irańską wizę, gdyż na lotnisku w Teheranie można na podstawie biletu wyjazdowego uzyskać jedynie zgodę na 7-dniowy pobyt, którego nie można przedłużyć.

Oprócz powyższych 2 opcji, jest jeszcze nieco bardziej skomplikowana – popłynięcie promem do Turkmenbaszy, portu morskiego w Turkmenistanie i zwiedzenie Aszchabadu. (potrzebna wiza turkmeńska i zaproszenie za 60 €).

Język[edytuj]

Azerbejdżański (zwany też azerskim, lecz nie jest to politycznie poprawne określenie) jest językiem urzędowym. Na ulicach Baku słyszy się jednak dość często rosyjski, a obcokrajowcy, których przyciągnęła tu ropa naftowa, naturalnie posługują się angielskim, który staje się coraz lepiej znany, szczególnie wśród młodzieży.

Na prowincji znajomość innych języków sprowadza się do lokalnych języków kaukaskich: lezgińskiego, awarskiego itp. na północy oraz tałyskiego (powiązanego z perskim) na południu. Im bliżej granicy z Rosją, tym łatwiej porozumieć się w języku tego kraju.

Zakupy[edytuj]

Popularne pomysły na zakupy w Azerbejdżanie to kawior (szukać na bazarach, najlepiej oryginalnie zapakowanych puszek) i koniak (godny polecenia jest ten pochodzący z Tovuzu). W inne pamiątki można się zaopatrzyć na bakijskim deptaku Targowyj, tuż przy Placu Fontann.

Gastronomia[edytuj]

Kuchnia azerbejdżańska opiera się głównie o ryż i mięso. Pilaw (az. , ros. płow) jest bodaj najważniejszym daniem, prawdziwym królem na tutejszym stole. Trudno sobie wyobrazić wesele czy stypę bez tej potrawy. Jest kilka różnych wariacji: mleczny, owocowy, ziołowy, mięsny, orzechowy itd.

Znane są także „gołąbki” zwane dolma – mogą mieć postać faszerowanych papryk i pomidorów lub być zawijane w liście winorośli. Na południu Azerbejdżanu specjalnością jest ləvəngi, tj. kurczak lub ryba z farszem orzechowo-granatowym. Z kolei północ, szczególnie region Szeki słynie z piti – zupy gotowanej w glinianym naczyniu, składającej się z baraniny, grochu, ziemniaków i cebuli.

Jedzenie tureckie – w tym kebaby i dönery – jest traktowane jak swoje. Zupa z soczewicy (mercimek çorbası) i ayran, który popija się do obiadu, to posiłki zupełnie na miejscu. Liczba tureckich barów i restauracyjek w całym Azerbejdżanie jest naprawdę duża. Poza specjałami lokalnymi, dostępne są kuchnie innych nacji. Na szczególną uwagę zasługuje kuchnia gruzińska ze swoim chaczapuri lub chinkali. W Baku bez trudu można znaleźć restauracje ukraińskie, hinduskie czy też chińskie.

Noclegi[edytuj]

W przypadku pobytu w Baku warte polecenia jest wynajęcie mieszkania za pośrednictwem biura „Bakurent”, które oferuje również usługi dodatkowe (transfer, zakup biletów), obsługa miedzy innymi w języku angielskim i rosyjskim.

Nauka[edytuj]

Na azerbejdżańskich uczelniach (głównie bakijskich) uczy się wielu studentów z Turcji, Chin i in. Trudno ocenić poziom zdobytej tu edukacji, gdyż proces nauczania – jak każda dziedzina życia w tym kraju – jest ogarnięty okropną korupcją, przez co zdobyte dyplomy i tytuły są mało wiarygodne.

Praca[edytuj]

Bogate złoża ropy naftowej w Morzu Kaspijskim wywołały gorączkę wydobywczą. Wielu ludzi z krajów rozwiniętych zdobywa zatrudnienie w Azerbejdżanie przede wszystkim w przemyśle naftowym, jego gałęziach i obsłudze obcokrajowców, którzy się tutaj pojawili. Boom budowlany, który towarzyszy temu zjawisku, pozwala na szybkie znalezienie pracy na licznych budowach, jednak często jest „na czarno” i bez podstawowych choćby świadczeń.

Sami Azerowie borykają się ze znalezieniem pracy. Najczęściej płacą sowite łapówki, by ją dostać, chyba że mają wysoko postawionego „wujka”... Średnia miesięczna zadowalająca ich płaca kształtuje się na poziomie kilkuset manatów. Stanowiska w sektorze publicznym są nisko płatne – ok. 100 AZN. Jeszcze gorzej wygląda sytuacja emerytów i rencistów.

Bezpieczeństwo[edytuj]

Mimo przeciągającego się w nieskończoność konfliktu zbrojnego z Armenią o Górski Karabach, Azerbejdżan jest chyba najbardziej bezpiecznym państwem na Zakaukaziu. W Azerbejdżanie praktycznie nie ma drobnej przestępczości i nie trzeba się niczego bać, spacerując w nocy po ulicach miast.

Największym zagrożeniem w Azerbejdżanie jest ruch uliczny. Obowiązuje zasada, że w Azerbejdżanie pieszy nie ma żadnych praw, a na drodze kierowcę interesuje jedynie to, co jest przed nim, więc nie zajmuje go zbytnio zaglądanie do lusterka wstecznego.

Zdrowie[edytuj]

Kontakt[edytuj]

Telefon[edytuj]

Rozmowy telefoniczne w granicach jednego miasta są za darmo. Automaty bez trudu można odnaleźć również na peryferiach.

W kraju funkcjonują 3 sieci telefonii komórkowej:

  • Azercell (SimSim – numery zaczynające się od 050 i 051),
  • Bakcell (CinKart – numery: 055),
  • Nar Mobile (numery: 070).

Pierwsza z nich jest najstarsza i najlepiej rozbudowana – łącznie z obsługą linii metra w Baku. Ostatnia jest najmłodsza i nie obejmuje swoim zasięgiem wszystkich regionów.

Internet[edytuj]

Poczta[edytuj]

Brak jest praktycznie pocztówek. Nieliczne, oferowane w handlu, przedstawiają zimowe krajobrazy lub widoki zalesionych wzgórz.

Informacje turystyczne[edytuj]

Przedstawicielstwa dyplomatyczne[edytuj]

Przedstawicielstwa dyplomatyczne akredytowane w Azerbejdżanie[edytuj]

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Baku

Azerbejdżan, AZ-1000, Baku, ul. Kiczik Gala 2, Iczeri Szeher (Stare Miasto)

Telefon: +994 12 492 01 14

Fax: +994 12 492 02 14

Strona www: https://baku.msz.gov.pl/pl/

E-mail: baku.amb.sekretariat@msz.gov.pl

Przedstawicielstwa dyplomatyczne akredytowane w Polsce[edytuj]

Ambasada Azerbejdżanu w Warszawie

ul. Zwycięzców 12

03-941 Warszawa

Telefon: +48 22 616 21 88

Fax: +48 22 616 19 49

Strona www: http://warsaw.mfa.gov.az/pl

E-mail: warsaw@mission.mfa.gov.az



Na niniejszej stronie wykorzystano treści ze strony: Azerbejdżan opublikowanej w portalu Wikitravel; autorzy: w historii edycji; prawa autorskie: na licencji CC-BY-SA 1.0