Wieliczka

Z Wikipodróży
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieliczka
RynekGórny-POL, Wieliczka.JPG
Herb
POL Wieliczka COA.svg
Mapa
Wieliczka Mapa.PNG
Informacje
Państwo Polska
Region Województwo małopolskie
Powierzchnia 14 km²
Ludność 19 300
Nr kierunkowy (0 12)
Kod pocztowy 32-020
Strona internetowa


Wieliczka – niewielkie miasto w województwie małopolskim liczące ok. 19 tys. mieszkańców. Miasto położone jest na południowy wschód od Krakowa. Wieliczka prawa miejskie otrzymała już w roku 1290. W wieku XIV miasto stało się najważniejszym ośrodkiem wydobycia soli w Polsce. Miasto to słynie z wielu zabytków, z których najważniejszym jest kopalnia soli czynna od XIII wieku.

Położenie geograficzne[edytuj]

Wieliczka leży na południowy wschód od Krakowa. Z centrum Krakowa do Wieliczki samochodem jest około 12 km, a pociągiem około 15 km. Miasto leży w kotlinie między dwoma grzbietami wzgórz pogórza Wielickiego. Grzbietem północnym ciągnie się szlak komunikacyjny z Krakowa w kierunku granicy z Ukrainą.

Herb miasta[edytuj]

Herbem miasta Wieliczka jest niebieska tarcza na której umieszczono drewniany młot i dwa kilofy po bokach w kolorze żółtym. Są to narzędzia używane do wydobycia soli.

Historia[edytuj]

Historia Wieliczki jest ściśle związana z odkrytymi w XII wieku złożami soli kamiennej. W roku 1290 książę Przemysław II wydany rok wcześniej dokument fundacyjny Henryka Probusa, zezwalający braciom Jeskowi i Hysinboldowi założyć w miejscowości Wielka Sól miasto na prawie Frankońskim.

Ponieważ dochody z soli przynosiło państwu Polskiemu wielkie korzyści Wieliczka cieszyła się dużym zainteresowaniem monarchów.

Miasto od założenia do czasów potopu szwedzkiego przeżywało duży wzrost. Później w roku 1651 na skutek zarazy ludność została zdziesiątkowana. Po czasach potopu i zarazy nastąpiła jeszcze chwila rozwoju miasta po wiktorii wiedeńskiej kiedy Jan III Sobieski ufundował dzwonnice w centrum miasta. Rozwój ten trwał jednak krótko ponieważ w 1772 roku miasto dostało się pod zabór austriacki. Wieliczka odzyskała niepodległość wraz z innymi polskimi miastami w roku 1918 roku po zakończeniu I wojny światowej. A od 6 września 1939 r. przez prawie 5 lat trwała okupacja niemiecka.

Turystyka[edytuj]

Wieliczkę z racji posiadania wielkiego skarbu kultury jakim jest kopalnia soli, w 1978 r. wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO co niewątpliwie jest dla miasta ogromnym wyróżnieniem. Tym samym miasto dołączyło do takich drób kultury jak na przykład Stonehenge w Wielkiej Brytanii, czy też Piramid w Gizie, a w Polsce na przykład Hala Ludowa we Wrocławiu.

Podziemna trasa turystyczna ściąga do Wieliczki turystów z całego świata i niewątpliwie stanowi o sile Wieliczki na turystycznym rynku Europy.

Zabytki[edytuj]

Zamek Żupny w Wieliczce
  • Kopalnia soli „Wieliczka” (Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka) – najważniejszy zabytek w Wieliczce. XIII-wieczna kopalnia soli to prawdziwa gratka dla turystów. W 1994 roku kopalnia została uznana za Pomnik Historii Narodowej. Sieć podziemnych korytarzy liczy 2 km, i posiada ponad 2 tys. komór.
  • Szyby kopalni soli – ważnymi obiektami są także szyby w kopalni, z których najstarszy „szyb Regis” datowany jest na XIV wiek.
  • Klasycystyczny Kościół św. Klemensa – zbudowany w latach 1804-1825.
  • Zespół Kościelno-Klasztorny oo. Franciszkanów-Reformatów – wybudowany w I połowie wieku XVII Położony na południe od centrum miasta.
  • Zespół Kościelno-Klasztorny oo. Franciszkanów-Reformatów – zbudowany w 1582 roku. A konsekrowany 16 lat później przez kardynała Jana Radziwiłła.
  • Zamek Żupny – dawna rezydencja zarządu saliny od końcówki wieku XIII do 1945 r. Powstał na przełomie XIII i XIV wieku, wiele razy modernizowany, w czasie wojny uległ zniszczeniu. Po wojnie zrekonstruowany został wyznaczony na siedzibę Muzeum z pracowniami naukowymi i konserwatorskimi oraz magazynem zbiorów.

Dojazd[edytuj]

Do Wieliczki dojechać można na wiele sposobów. Oto kilka z nich:

Samochód[edytuj]

Od strony Krakowa można dojechać drogą krajową numer 94.

Od Rzeszowa drogą krajową numer 4 do Tarnowa i dalej autostradą A4.

Kolej[edytuj]

Do Wieliczki można dojechać pociągiem z Krakowa Głównego oraz z lotniska w Balicach. Połączenie zapewniają Koleje Małopolskie. Czas podróży z Krakowa wynosi około 25 minut, bilet kosztuje 3,50 zł(stan na: sie.2018).

W Wieliczce znajdują się dwie stacje kolejowe: Wieliczka Park oraz Wieliczka Rynek-Kopalnia.

PKS[edytuj]

Podróż autobusem do Wieliczki jest bardzo utrudniona z powodu znikomej ilości połączeń. Często przesiadka w Krakowie jest jedynym wyjściem, aby dojechać do Wieliczki tym środkiem transportu.

Komunikacja mikrobusowa[edytuj]

Miasto ma bardzo dobrze rozwiniętą komunikację mikrobusową.

Busy obsługują połączenia bliższe takie jak Kraków, Gdów, Niepołomice, Biskupice, Dobczyce, jak i dalsze Limanowa, Brzesko. Należy jednak uważać ponieważ busy w Wieliczce zatrzymują się na różnych przystankach.

Komunikacja miejska[edytuj]

Krakowska Komunikacja Miejska oferuje następujące połączenia:

Linią 204 oraz 244 do Wieliczki można dojechać z Borku Fałęckiego.

Linią 304 dojedziemy do Wieliczki z przystanku Dworzec Główny Zachód (GALERIA).

A linią nocną 904 dojedziemy z przystanku PRĄDNIK BIAŁY.

Informacje o dojazdach[edytuj]



Na niniejszej stronie wykorzystano treści ze strony: Wieliczka opublikowanej w portalu Wikitravel; autorzy: w historii edycji; prawa autorskie: na licencji CC-BY-SA 1.0