Włodzimierz Wołyński

Z Wikipodróży
Świat > Eurazja > Europa > Europa Wschodnia > Ukraina > Obwód wołyński > Włodzimierz Wołyński
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Wołyński
Volodymyr-Volynskyi Volynska-complex Cathedral of the Dormition of the Theotokos-1.jpg
Herb
Coat of Arms of Volodymyr-Volynsky.png
Mapa
Volodymyr.PNG
Informacje
Państwo Ukraina
Region Obwód wołyński
Powierzchnia 16,05 km²
Ludność 39 300
Nr kierunkowy (+38)-03342
Kod pocztowy 44700–44709
Strona internetowa

Włodzimierz Wołyński – miasto w zachodniej części Ukrainy, nad rzeką Ług, stolica rejonu w obwodzie wołyńskim.

Charakterystyka[edytuj]

Dojazd[edytuj]

Samolotem[edytuj]

Pociągiem[edytuj]

Znajduje się tu stacja kolejowa na trasie linii kolejowej Kowel - Lwów.

Samochodem[edytuj]

Włodzimierz Wołyński jest regionalnym węzłem drogowym. Podróż samochodem z Polski może zająć do 10 godzin.

  • Z Warszawy: do Dęblina drogą DW801, potem zjazd na E372. Za ukraińską granicą kierujemy się drogą E373 oraz T0302.
  • Z Chełma: na Horodło drogą DW844 oraz DW816, za ukraińską granicą dalej autostradą H22 (2 godziny)

Autobusem[edytuj]

Dostać się do miasta można od Warszawy Zachodniej, co drugi dzień do Dworca autobusowego przyjeżdżają autobusy z Chełma.

Komunikacja[edytuj]

W centrum Włodzimierza jest spora ilość autobusów oraz taksówek.

Warto zobaczyć[edytuj]

  • kościół oo. jezuitów pw. Rozesłania Apostołów, wzniesiony przez Michała Radzimińskiego w latach 1755-66. Po kasacie zakonu w 1787 roku zabudowania przejęli bazylianie. Od 1840 władali nimi prawosławni. Na krótko w okresie międzywojennym świątynia wróciła do katolików. W 1927 roku w poklasztornym gmachu umieszczono seminarium duchowne. W 1992 przekazany został Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Kijowskiego i zaadaptowany na katedralny sobór Narodzenia Pańskiego.
  • kościół parafialny św. Anny w stylu barokowym z 1752 roku. Świątynię ufundował biskup Adam Woyna-Orański. Opiekę nad nim sprawował zakon kapucynów. Parafia katolicka istniała tu do 1958 roku, kiedy to władze komunistyczne zamknęły kościół i go zdewastowały rabując rokokowy ołtarz i rozbierając dzwonnicę. Następnie komuniści umieścili w nim kawiarnię oraz salę koncertową. Katolicy odzyskali kościół i 3 stycznia 1992 r. odprawili pierwszą mszą św. Obecnie pod opieką karmelitów. Na lewo od wejścia znajduje się tablica z 1561 roku, z płaskorzeźbą przedstawiającą rycerza Podhoreńskiego w zbroi. W pobliżu znajdowały się zabudowania klasztoru kapucynów rozebrane w 1833 roku przez Rosjan po powstaniu listopadowym.
  • klasztor oo. dominikanów z XVII wieku. Kościół rozebrali Rosjanie w XIX wieku.
  • kwatery żołnierzy Wojska Polskiego z 1919-1920 roku na miejscowym cmentarzu odnowione w 2000 roku staraniem „Stowarzyszenia Upamiętniania Polaków Pomordowanych na Wołyniu”
  • cerkiew św. Bazylego z XIV wieku. W 1884 roku dobudowano do niej przedsionek, a na pocz. XX wieku dwie cebulaste kopułki w stylu moskiewskim.
  • sobór Zaśnięcia Matki Bożej z końca XIX w., w stylu staroruskim (rekonstrukcja obiektu z XII stulecia)
  • cerkiew św. Mikołaja, pierwotnie unicka, obecnie prawosławna
  • pałac biskupów włodzimiersko-wołyńskich
  • cmentarz żydowski
  • zamek - na wiadomość o śmierci króla Polski Kazimierza Wielkiego w 1370 roku Kiejstut wraz z Lubartem zajęli ziemię włodzimierską niszcząc nieukończony murowany zamek we Włodzimierzu. Obecnie nie istnieje.
  • kościół luterański z XIX wieku

Najbliższe okolice[edytuj]

Praca[edytuj]

Nauka[edytuj]

Zakupy[edytuj]

W większości przypadków oferta sklepów nie różni się od tego co oferują nam sklepy w Polsce, jednak czasami ceny są wyższe.

Wopak. Ulica Kowelska 132/2.

Gastronomia[edytuj]

Imprezy[edytuj]

Noclegi[edytuj]

    • Hotel Volyn Kniazia Wasylka, 1, T. 00380/+380 3342 22882, e‐mail:

Kontakt[edytuj]

Bezpieczeństwo[edytuj]

Informacje turystyczne[edytuj]

Miasto stosunkowo spokojne.

Wyjazd[edytuj]




Na niniejszej stronie wykorzystano treści ze strony: Włodzimierz Wołyński opublikowanej w portalu Wikitravel; autorzy: w historii edycji; prawa autorskie: na licencji CC-BY-SA 1.0