Sudan Południowy

Z Wikipodróży
Świat > Afryka > Sahel > Sudan Południowy
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sudan Południowy
Lotiathe.JPG
Lokalizacja
South Sudan in Africa (claimed hatched).svg
Flaga
Flag of South Sudan.svg
Główne informacje
Stolica Dżuba
Ustrój polityczny republika
Waluta funt południowosudański (SSP)
Powierzchnia 644 329
Liczba ludności 12 530 717
Język angielski
Numer kierunkowy +211
Domena internetowa .ss
Strefa czasowa UTC +3
Strefa czasowa UTC +3

Sudan Południowyafrykańskie państwo ze stolicą w Dżubie, powstałe 9 lipca 2011 roku w wyniku odłączenia się od Sudanu, na mocy porozumienia rządu sudańskiego z Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu, które zakończyło II wojnę domową w Sudanie – najdłuższą wojnę domową w Afryce.

Charakterystyka[edytuj]

Geografia[edytuj]

Sudan Południowy leży we wschodniej części Afryki, pomiędzy 3 a 13° szerokości geograficznej północnej oraz 24 a 36° długości geograficznej wschodniej. Graniczy z Sudanem od północy, Republiką Środkowoafrykańską od zachodu, Demokratyczną Republiką Konga, Ugandą i Kenią od południa oraz Etiopią od wschodu. Kraj pokrywają lasy tropikalne, tereny bagienne i sawanny. Nil przecina kraj z południa na północ, przepływając przez stolicę państwa, Dżubę (na terenie Sudanu Południowego od granicy z Ugandą nosi on nazwę Nil Górski, a od bagien Sudd nazwę Nil Biały).

Fauna i flora[edytuj]

Sudan Południowy jest drugim na świecie obszarem zamieszkiwanym przez migrujące gatunki fauny. Badania wykazały, że na terenach Parku Narodowego Boma przy granicy z Etiopią, jak również na bagniskach As-Sudud i trawiastych obszarach Południowego Parku Narodowego w pobliżu granicy z Demokratyczną Republiką Konga, zamieszkują wielkie stada takich zwierząt jak bawolec krowi, kob żółty, topi, bawół afrykański, słoń afrykański, żyrafa i lew. Tutejsze lasy zapewniają ochronę takim gatunkom jak bongo, świnia leśna, świnia rzeczna, słoń afrykański leśny, szympans i licznym małpom. Spisy prowadzone regularnie od roku 2005 przez WCS we współpracy z rządem Sudanu Południowego potwierdzają istnienie znaczącej, choć z wolna malejącej populacji gatunków fauny, przy czym odnotowują ze zdziwieniem, że liczące 1,3 miliona stada antylop na południowym wschodzie kraju pozostają nienaruszone.

Zamieszkiwane przez tak liczne zwierzęta tereny to stepy, wysokie płaskowyże o stromych stokach, lesiste i trawiaste sawanny, tereny zalewowe nad Nilem i bagna. Występują tu gatunki endemiczne, jak kob białouchy i kob nilowy, współżyjące ze słoniami, żyrafami, elandami, antylopami Derbiego, oryksami, lwami, likaonami, bawołami przylądkowymi i topi (zwanymi lokalnie tiangami). Niewiele dziś wiadomo o populacji kobów białouchych i tiangów, których migracje przed wojną domową należały do największych.

W roku 2006 prezydent Sudanu Południowego ogłosił, że władze uczynią wszystko dla ochrony i rozpowszechniania wiedzy o florze i faunie regionu oraz że zrobią wszystko co leży w zakresie ich możliwości, by zmniejszyć skutki pożarów, nielegalnego wywożenia odpadów i zanieczyszczania wód bieżących i gruntowych. Jak we wszystkich krajach rozwijających się, środowisku zagraża rozwój gospodarki i uprzemysłowienie.

Klimat[edytuj]

Historia[edytuj]

Kultura i sztuka[edytuj]

Polityka[edytuj]

Najwyższym aktem prawnym obowiązującym w Sudanie Południowym jest Tymczasowa Narodowa Konstytucja Sudanu i Tymczasowa Narodowa Konstytucja Sudanu Południowego z roku 2005. Na czele Sudanu Południowego stoi prezydent, który jest jednocześnie głową państwa, szefem rządu i naczelnym dowódcą Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu. John Garang był pierwszym dowódcą SPLA i prezydentem do momentu swojej śmierci 30 lipca 2005 roku, jego następcą został Salva Kiir Mayardit i pełni ten urząd do dziś. Po uzyskaniu niepodległości wiceprezydentami republiki byli kolejno Riek Machar, James Wani Igga, Riek Machar oraz Taban Deng Gai. Inicjatywa ustawodawcza znajduje się w rękach rządu i jednoizbowego parlamentu. Konstytucja gwarantuje niezależność sądownictwa, przewiduje także istnienie Sądu Najwyższego.

Gospodarka[edytuj]

Społeczeństwo[edytuj]

Zwyczaje[edytuj]

Przygotowania[edytuj]

Wybór czasu podróży[edytuj]

Wizy[edytuj]

Przepisy celne[edytuj]

Wymiana waluty[edytuj]

Ubezpieczenia[edytuj]

Ekwipunek[edytuj]

Rozmówki[edytuj]

Dojazd[edytuj]

Samolotem[edytuj]

Koleją[edytuj]

Samochodem[edytuj]

Autobusem[edytuj]

Statkiem[edytuj]

Przejścia graniczne[edytuj]

Regiony[edytuj]

Miasta[edytuj]

Ciekawe miejsca[edytuj]

Transport[edytuj]

Wyjazd[edytuj]

Język[edytuj]

Zakupy[edytuj]

Gastronomia[edytuj]

Noclegi[edytuj]

Nauka[edytuj]

Praca[edytuj]

Bezpieczeństwo[edytuj]

W większych miastach w Sudanie kontrolowanych przez władze w Chartumie wskaźnik przestępczości jest niski, w większości z uwagi na wymierzane w trybie natychmiastowym wysokie kary, między innymi za kradzieże i napady bandyckie. Jednak bardzo duże obszary Sudanu pozostają poza ścisłą kontrolą władz centralnych – działają tam bandy złodziei. Najniebezpieczniejszym obszarem w Sudanie jest obecnie ogarnięta wojną domową prowincja Darfur w północno-zachodniej części Sudanu.

Zdrowie[edytuj]

Kontakt[edytuj]

Telefon[edytuj]

Internet[edytuj]

Poczta[edytuj]

Informacje turystyczne[edytuj]

Przedstawicielstwa dyplomatyczne[edytuj]

Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Państwo podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Addis Adebie.

W Polsce nie ma ambasady Sudanu Południowego. W Europie przedstawicielstwa dyplomatyczne znajdują się w Berlinie, Brukseli, Londynie, Paryżu, Oslo, Genewie i Moskwie.



Na niniejszej stronie wykorzystano treści ze strony: Sudan Południowy opublikowanej w portalu Wikitravel; autorzy: w historii edycji; prawa autorskie: na licencji CC-BY-SA 1.0