Śląsk Cieszyński

Z Wikipodróży
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Terytorium Śląska Cieszyńskiego
Śląsk Cieszyński-protestanci 1910
Śląsk Cieszyński-Polacy 1910
Śląsk Cieszyński-katolicy1910
Terytorium Śląska Cieszyńskiego

Śląsk Cieszyński – kraina historyczna Polski i Czech znajdująca się na południowo-wschodniej części Śląska, obejmująca tereny wokół miasta Cieszyn i rzeki Olzy, to ok. 2280 km², zamieszkałe przez ponad 800 000 ludzi (463 000 po stronie czeskiej  i ok. 350 000 osób po polskiej). Granice regionu ukształtowały się wraz z powstaniem kasztelanii cieszyńskiej po raz pierwszy wzmiankowanej w 1155 r., następnie region utrwalił się w postaci Księstwa Cieszyńskiego, które począwszy od XV w. zaczęło tracić okresowo lub na stałe jedność terytorialną, pomimo tego przez dłuższy czas wśród mieszkańców utrzymywało się poczucie więzi, które wynika niewątpliwie z wielowiekowej stabilnej granicy administracyjnej,  niezależnie od przynależności do Austrii czy Czech. Tereny te dopiero po I wojnie światowej podzielono na dwie części: polską i czechosłowacką (dzisiaj czeską).

Część literatury traktuje Śląsk Cieszyński i Górny Śląsk jako dwa osobne regiony, według innych źródeł Śląsk Cieszyński znajduje się w historycznych i geograficznych granicach Górnego Śląska.

Mieszkańcy Śląska Cieszyńskiego cechują się bardzo silnym poczuciem tożsamości regionalnej, dotyczy to zarówno polskiej części tego regionu, jak i tzw. Zaolzia. Jedną z cech charakterystycznych tego regionu był wielki rozwój polskiego ruchu narodowego, a także różnorodność wyznaniowa, charakteryzująca się w głównej mierze, obecnością wyznawców luteranizmu oraz katolicyzmu. To główny ośrodek luterański w Polsce, gdzie żyje ponad połowa spośród około 70 000 polskich ewangelików tradycji augsburskiej.