Sal

Z Wikipodróży
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sal
Sal SantaMaria.jpg
Lokalizacja
Bela-vista-net-Sal-map.jpg
Główne informacje
Stolica Espargos
Waluta escudo kabowerdyjskie, powszechnie akceptowane euro
Powierzchnia 216km²
Liczba ludności 35 000
Język portugalski, kreolski
Strefa czasowa UTC-1
Strefa czasowa UTC-1

Sal – druga najmniejsza z zamieszkałych dziewięciu wysp Republiki Zielonego Przylądka, będąca jednocześnie najpopularniejszą wśród turystów dzięki długim piaszczystym plażom. Stanowi wschodnią część wysp Zawietrznych (Barlavento), ma charakter półpustynny. Jest dobrze skomunikowana z Europą i Wyspami Kanaryjskimi, posiada dobrze rozwiniętą sieć noclegów i rozbudowaną ofertę turystyczną. Stolicą i największym miastem jest Espargos.

Charakterystyka[edytuj]

Geografia[edytuj]

Wyspa ma kształt podłużny i jest długa na 35 km, a w najszerszym osiąga 12 km. W jej otoczeniu znajduje się kilka małych wysepek. Sal jest płaska, z pojedynczymi wzgórzami urozmaicającymi krajobraz. Najwyższym punktem jest szczyt Monte Grande (408 m n.p.m.), jednak większość wyspy znajduje się poniżej 50 m n.p.m. Wybrzeże północnej części jest skaliste, zaś południowej piaszczyste. Na wyspie nie ma stałych rzek, jedynie okresowe cieki wodne określane mianem ribeira. Większość wody pitnej na Sal pochodzi z odsalania, w mniejszym stopniu z importu. Jedynie niewielka część wyspy nadaje się pod uprawy (w okolicach wsi Fontona i Terra Boa). Większość obszaru jest półpustynna, lub wręcz pustynna. Naturalnym zasobem wyspy jest sól, która była powodem zasiedlenia w XIX wieku i była wydobywana do początku lat 90. XX stulecia.

Klimat[edytuj]

Wyspa posiada klimat subtropikalny suchy, z 350 dniami słonecznymi. Nieliczne dni deszczowe zdarzają się głównie w okresie od późnego lipca do wczesnego listopada, będącym jednocześnie nieco cieplejszym. Temperatury rzadko kiedy spadają poniżej 20°C, najczęściej w okresie grudzień-marzec, zaś najcieplejszym miesiącem jest wrzesień.

Historia[edytuj]

Wyspę odkryli Portugalczycy 3. grudnia 1460 r. i nazwali ją Llana („Płaska”), dopiero z odkryciem złóż soli w 1799 r. stopniowo zmieniono nazwę na współczesną. Została ona zasiedlona dopiero w 1830 r. wraz z rozpoczęciem przemysłowego wydobycia soli w Santa Marii. W 2. połowie XX wieku głównym zajęciem była obsługa pierwszego lotniska w kraju, zbudowanego w latach 1939-49, które zapewniało międzylądowanie na trasie z Europy do Ameryki Południowej. W 1967 r. powstał pierwszy hotel w kraju, Morabeza, związany z obsługą portu lotniczego. W czasie uzyskania niepodległości w 1975 r. wyspę zamieszkiwało 5,5 tysiąca mieszkańców. Od końca lat 90. na wyspie rozwija się turystyka, będąca obecnie głównym źródłem dochodów i zapewniająca najlepszą sytuację ekonomiczną spośród wszystkich wysp. Obecnie około połowy ruchu turystycznego archipelagu odbywa się na Sal.

Polityka[edytuj]

Dwoma głównymi partiami kraju są lewicowa PAICV (Partia Afrykańska Niepodległości Zielonego Przylądka) i centroprawicowa MpD (Ruch dla Demokracji). Obecnie władzę sprawują przedstawiciele Ruchu.

Gospodarka[edytuj]

Najlepiej rozwinięta wyspa kraju, z najniższym bezrobociem i zaledwie 3% ludności żyjącej w biedzie (przy średniej krajowej 24%). Głównymi zajęciami mieszkańców są: obsługa ruchu turystycznego, portu lotniczego, usługi. Dawniej dominowało wydobycie soli (zaprzestane w 1999 r.) i rybołówstwo. Rolnictwo istnieje w formie szczątkowej w okolicy wsi Fontona i Terra Boa.

Dojazd[edytuj]

Samochodem[edytuj]

Na wyspę docierają okazjonalnie promy z innych wysp umożliwiające transport samochodów, nie ma jednak żadnej regularnej możliwości przyjazdu z zagranicy.

Samolotem[edytuj]

Jest to zdecydowanie najlepszy sposób na dotarcie na Sal. Znajdujący się w środku wyspy Międzynarodowy Port Lotniczy im. Amílcara Cabrala jest najruchliwszym w kraju i posiada liczne połączenia stałe, sezonowe, lub czarterowe z wieloma lotniskami Europy oraz z Wyspami Kanaryjskimi, niektórymi państwami Afryki i innymi wyspami archipelagu.

Port Lotniczy znajduje się około 2 kilometry na południe od Espargos i jest połączone z nim oraz z Santa Marią dobrze utrzymaną drogą dwupasmową.

Statkiem[edytuj]

Na wyspę docierają okazjonalnie promy z innych wysp, nie jest to jednak efektywny sposób dotarcia na nie ze względu na brak stałego rozkładu i niską częstotliwość kursów.

Miasta[edytuj]

Na wyspie są dwa oficjalnie rozpoznane miasta: Espargos (22 tys.) i Santa Maria (6,5 tys.).

Ciekawe miejsca[edytuj]

Główną atrakcją wyspy są plaże
Santa Maria
  • Największą atrakcją wyspy są plaże. Najdłuższe i najsłynniejsze znajdują się wokół miasteczka Santa Maria oraz w Murdeirze. Niektóre miejsca upodobali sobie windsurferzy i kitesurferzy, ponieważ oferują jedne z najlepszych warunków do uprawiania tych sportów na świecie
  • Saliny położone w pobliżu Santa Marii i Pedra Lume są również sporą atrakcją. W tej drugiej miejscowości znajdują się one we wnętrzu wygasłego krateru, można się wykąpać w słonych stawach (wstęp 5€, prysznic 1€, bar)
  • Naturalne baseny skalne i podwodna jaskinia Błękitne Oko są trzecią główną atrakcją wyspy
  • Miasteczko Santa Maria skupia większość hoteli i posiada rozwiniętą ofertę turystyczną
  • Rafy koralowe i wraki są sporą atrakcją dla nurków
  • Przylądek Ponta Norte z latarnią morską Fiúra.

Transport[edytuj]

Sieć drogowa na wyspie jest dobrze rozwinięta. Między Espargos a Santa Marią jest dobrze utrzymana droga dwupasmowa przejeżdżająca obok lotniska i wsi Murdeira. Asfaltowe drogi łączą też stolicę wyspy ze wsiami Palmeira i Pedra Lume. Liczne drogi w miastach są brukowane, ponadto kilka dróg polnych, po których można przejechać zwykłym samochodem.

Główne miejscowości wyspy i port lotniczy są dobrze skomunikowane poprzez taksówki zbiorowe (aluguer). Wielu turystów korzysta chętnie z taksówek, jest też możliwość wypożyczenia samochodów. Popularną atrakcją są przejazdy samochodami 4x4 po bezdrożach.

Zakupy[edytuj]

Na wyspie można się zaopatrzyć w artykuły spożywcze, turystyczne i pamiątki. Na inne zakupy warto się wybrać do Espargos, posiadającego największą różnorodność sklepów, które są nastawione także na tubylców i ich codzienne potrzeby.

Walutą kraju jest Escudo (CVE), jednak powszechnie akceptowane jest euro (1€ = 110,2 CVE).

Gastronomia[edytuj]

Na wyspie można znaleźć liczne bary i restauracje, szczególnie w Santa Marii, ale także w Espargos, Buraconie, czy Pedra Lume.

Noclegi[edytuj]

Resort hotelowy w Santa Marii

Wyspa posiadała w 2016 r. 46,2% wszystkich dostępnych pokoi noclegowych w kraju. Baza hotelowa jest dobrze rozwinięta i dostępne są noclegi o różnym standardzie. Większość jest skupiona na południu wyspy, w Santa Marii.

Bezpieczeństwo[edytuj]

Wyspa jest bezpieczna, należy jednak uważać na drobne kradzieże kieszonkowe i zachować standardowe zasady zachowania się w miejscach publicznych. Telefon na policję to 132, straż pożarną 131.

Zdrowie[edytuj]

Na wyspie znajdują się dwie przychodnie umożliwiające pierwszą pomoc. Przed wyjazdem należy zaopatrzyć się w niezbędne ubezpieczenie podróżne. Telefon na pogotowie to 130, lub uniwersalny numer ratunkowy 112.

Numery do przychodni

  • Espargos: (+238) 241 11 30.
  • Santa Maria: (+238) 242 11 30

Kontakt[edytuj]

Na lotnisku, lub w Espargos można nabyć lokalną kartę SIM.