Powiat otwocki

Z Wikipodróży
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powiat otwocki – powiat w Polsce, w województwie mazowieckim, utworzony w 1999 r. w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest Otwock.

Herb powiatu otwockiego

Podział administracyjny[edytuj]

W skład powiatu wchodzą: Gminy miejskie:

   POL Józefów Mazowiecki COA.svg Józefów
   POL Otwock COA.svg Otwock

Gminy miejsko-wiejskie:

   POL Karczew COA.svg Karczew

Gminy wiejskie:

   POL gmina Celestynów COA.svg Celestynów
   POL gmina Kołbiel COA.svg Kołbiel
   POL Herb Gminy Osieck - COA.svg Osieck
   POL gmina Sobienie-Jeziory COA.svg Sobienie-Jeziory
   POL gmina Wiązowna COA.svg Wiązowna

Miasta:

   POL Józefów Mazowiecki COA.svg Józefów (przedmieścia Warszawy)
   POL Otwock COA.svg Otwock
   POL Karczew COA.svg Karczew

Sąsiednie powiaty Powiaty sąsiadujące z powiatem otwockim to:

   POL Warszawa COA.svg Warszawa
   POL powiat piaseczyński COA 1.svg Powiat piaseczyński
   POL powiat miński COA.svg Powiat miński
   POL Herb powiat garwolinski COA.svg Powiat garwoliński
   POL powiat grójecki COA.svg Powiat grójecki

Warto zobaczyć[edytuj]

w Otwocku[edytuj]

Osobny artykuł: Otwock

Józefów[edytuj]

Zabytki Willa Jakubówka w 2007 roku

W Józefowie znajdują się trzy obiekty wpisane do rejestru zabytków[14]:

   budynek mieszkalny przy ul. Leśnej 19 (Willa Jakubówka, nr ewidencyjny: A-63 00-12-28),
   budynek mieszkalny przy ul. kard. Wyszyńskiego 6 (rozebrany – karta),
   budynek mieszkalny przy ul. Nadwiślańskiej 100 (budynek w Nowej Wsi).

Oprócz tego, 30 obiektów znajduje się w ewidencji wojewódzkiego konserwatora zabytków[14]:

   budynki mieszkalne przy ul. 3 Maja 65, 89, 100 (Wiślana 2), 102, 103,
   Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej przy ul. 3 Maja,
   budynek mieszkalny przy ul. Polnej 11,
   budynek mieszkalny przy ul. P. Skargi 1,
   budynki mieszkalne przy ul. gen. W. Sikorskiego 65, 83, 99,
   budynek mieszkalny przy ul. Sosnowej 29,
   budynek mieszkalny przy ul. Topolowej 2,
   budynki mieszkalne przy ul. Uroczej 4b, 6a, 6b, 6c,
   budynek mieszkalny przy ul. kard. Wyszyńskiego 2,
   budynek Urzędu Miasta przy ul. kard. Wyszyńskiego 3,
   budynki mieszkalne przy ul. kard. Wyszyńskiego 4, 11, 27, 28, 68, 70,
   budynek mieszkalny przy ul. Wiosennej 9,
   budynek mieszkalny przy ul. Wiślanej 4 (budynek przy ulicy),
   cmentarz przy parafii rzymskokatolickiej z pomnikiem ofiar II wojny światowej przy ul. M. Kopernika,
   budynek mieszkalny przy ul. Bocznej/ul. Grota-Roweckiego,
   budynek mieszkalny przy ul. Wodociągowej (budynek należący do narożnej posesji ul. M. Rodziewiczówny).
   budynki peronu kolejowego w Michalinie oraz budynek stacji w Józefowie. Oba budynki pochodzą z przed wojny i tworzą ciąg budynków które mają imitować wagony lokomotywy zaś imitacja lokomotywy jest budynek stacji w Otwocku. Wszystkie te obiekty są zabytkami objętymi ochrona mazowieckiego konserwatora zabytków

Karczew[edytuj]

Zabytki Karczewa Figura Matki Bożej na tle dzwonnicy kościoła Cmentarz par. rzym.-kat. z 1863 Cmentarz żydowski w Karczewie

Jednym z cenniejszych zabytków Karczewa jest kościół utrzymany w stylu baroku piemonckiego, zbudowany w latach 1732-1737.

Autorstwo projektu przypisuje się Jakubowi Fontanie, związanemu z Franciszkiem Bielińskim. Kościół był wielokrotnie przebudowywany. Najstarszą jego częścią jest kaplica Karczewskich należąca wcześniej do wzniesionego w 1541 r. drewnianego kościoła pod wezwaniem św. Bartłomieja wraz z przylegającą do niej prawą kruchtą, dziś kaplica Pamięci Narodowej. W jej wewnętrzne ściany wmurowane są dwie części nagrobka Piotra Mikołaja Karczewskiego zmarłego jako dziecko w 1601 r.

W zewnętrznej ścianie umieszczona jest pochodząca z 1595 r., a wykonana z czerwonego marmuru, tablica fundacyjna kupca warszawskiego Melchiora Walbacha. We wnętrzu kościoła zwraca uwagę krzyż gotycki naprzeciw ambony. Z poprzedniego, drewnianego kościoła pochodzi feretron z wizerunkiem Matki Boskiej z jednej i św. Bartłomieja z drugiej strony. Współczesne jemu są dwie – rzeźbione w drewnie – figury przedstawiające świętych apostołów Piotra i Pawła.

W centralnej części uwagę przyciąga ambona. Wykonana w stylu barokowym, ma kształt łodzi z żaglem, kotwicą, siecią rybacką i orłem osłaniającym przód łodzi. Ten sam styl reprezentuje ołtarz umieszczony w prawym skrzydle transeptu. W jego środkowej części znajduje się obraz „Ukrzyżowanie” będący kopią Rubensa i wywodzący się prawdopodobnie z jego szkoły. W lewym bocznym ołtarzu wisi duży obraz przedstawiający św. Kazimierza pędzla Michała Elwiro Andriollego.

W kościele są jeszcze dwa obrazy tego samego artysty: „Chrystus w grobie” wiszący w lewej nawie oraz „Matka Boska Smutna” – zdobiący kaplicę Pamięci Narodowej. Ten ostatni miał symbolizować niewolę narodu i przygotowywany był na wystawę w Londynie. Na wzmiankę zasługuje również – rzeźbiona w piaskowcu, a pochodząca z kościoła św. Anny w Warszawie – figura Matki Boskiej. Piedestał figury był głowicą kolumny w soborze bizantyjskim stojącym niegdyś w centrum Warszawy.

Na przykościelnym cmentarzu znajduje się klasycystyczna dzwonnica pochodząca z przełomu XVIII i XIX w. Obok niej, piękna figura Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej, dzieło prof. Mazurka z 1905 r.

W parku na Starym Mieście usytuowano pomnik Chrystusa Króla ufundowany w r. 1936 przez kupców karczewskich na pamiątkę odzyskania niepodległości. Z połowy XVIII w. pochodzi kaplica z rzeźbą św. Leonarda, patrona więźniów i niewolników. Obok głównej bramy prowadzącej na przykościelny cmentarz ustawiono w 1993 roku kamień z okolicznościową tablicą upamiętniającą 100. rocznicę śmierci Michała Andriollego, która przypomina jego związki z Karczewem.

Na rynku usytuowany jest neogotycki budynek z początku XX wieku pełniący w tamtych czasach rolę zajazdu. Wcześniej podobną funkcję spełniał drewniany zajazd, stojący w centrum rynku (w miejscu dzisiejszej restauracji). Budynek ucierpiał w czasie I wojny światowej i około 1917 roku został rozebrany.

Na cmentarzu przy ul. Żaboklickiego zainteresowanie wzbudza pochodząca z XIX w. kaplica, ufundowana przez Kurtza – ówczesnego właściciela dóbr otwockich.

Cmentarz żydowski – na piaszczystych wydmach przy ul. Otwockiej zachowały się resztki kirkutu. Drugi taki cmentarz znajduje się w karczewskim lesie przy gruntowej drodze do Anielina (Karczew — Anielin – nr rej.: 1407 z 2.02.1991).