Île des Pins

Z Wikipodróży
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Île des Pins
IMAGES IDP 077.jpg
Lokalizacja
New Caledonia and Vanuatu bathymetric and topographic map-fr.jpg
Flaga
Flags of New Caledonia.svg
Główne informacje
Stolica Vao
Waluta frank CFP
Powierzchnia 130
Liczba ludności 1969
Język francuski
Religia katolicyzm
Numer kierunkowy +687
Domena internetowa .nc
Strefa czasowa UTC +11
Strefa czasowa UTC +11

Île des Pins to wyspa na Oceanie Spokojnym. Stanowi część Nowej Kaledonii. Leży na południowy wschód od Grande Terre, głównej wyspy Nowej Kaledonii i w odległości ok. 100 km od stolicy Numea.

Charakterystyka[edytuj]

Geografia[edytuj]

Vao, ośrodek administracyjny Île des Pins, położone jest na południowym wybrzeżu wyspy, która ma ok. 15 km długości i ok. 13 km szerokości.

Klimat[edytuj]

Wyspa znajduje się w strefie klimatu tropikalnego, łagodzonego wpływem oceanu i silnym wiatrem. Średnia roczna temperatura wynosi 23,2 °C. Wilgotność powietrza jest wysoka i wynosi od 73 do 81 %.

Historia[edytuj]

Wyspa została zasiedlona przez Melanezyjczyków ok. 2 tysiące lat temu. Kapitan James Cook w 1774 r. jako pierwszy Europejczyk zobaczył tę wyspę podczas swojej drugiej podróży do Nowej Zelandii i nazwał ją Wyspą Sosen z powodu gęstych lasów araukariowych na jej wybrzeżach. Chociaż nigdy nie był na tej wyspie, to jednak na podstawie dymów z ognisk stwierdził, że była zamieszkana. W 1840 r. na wyspę przybyli misjonarze katoliccy oraz protestanccy wraz z kupcami, poszukującymi drzew sandałowych. Francja przejęła kontrolę nad wyspą w 1853 r. i w tym czasie tubylcy przyjęli religię katolicką. W 1872 r. wyspa stała się francuską kolonią karną i miejscem zesłania ok. 3 tysięcy więźniów politycznych z Komuny Paryskiej.

Polityka[edytuj]

Wyspa jest częścią Nowej Kaledonii, Prowincji Południowej (terytorium zależnego Francji), i stanowi większość gminy L'Île-des-Pins, obejmującej główną wyspę Île des Pins oraz ponad 30 sąsiednich mniejszych wysp (np. Île Kotomo, Île Kûûmo) i wysepek (np. Îlot Brosse, Îlot Rèviéré). Według danych szacunkowych na rok 2010 gmina liczy ok. 2000 mieszkańców.

Gospodarka[edytuj]

Wyspa ma doskonałe warunki do rozwoju turystyki: liczne plaże z piasku koralowego, możliwości uprawiania rozmaitych sportów wodnych (szczególnie nurkowania przy rafach koralowych) oraz szereg innych atrakcji turystycznych.

Dojazd[edytuj]

Samochodem[edytuj]

Nie jest możliwy.

Samolotem[edytuj]

Loty lokalne z Numei. Posiada jedno lotnisko (kod ILP) z 1097 m pasa startowego.

Statkiem[edytuj]

Z Numei.

Miasta[edytuj]

Brak miast, są tylko małe wioski, z których największą jest Vao.

Ciekawe miejsca[edytuj]

  • Zatoka Oro (Baie d'Oro) na płn-wchodzie wyspy, ze słynną Piscine naturelle ("Naturalnym basenem"), określanym jako "najpiękniejsze naturalne kąpielisko świata". Jest to zatoka o dnie z białych skał koralowych, otoczona pierścieniem kontrastowych, czarnych skał bazaltowych oraz lasem araukariowym. W zatoce o przejrzystej, lazurowo-błękitnej wodzie, występują liczne gatunki barwnych ryb tropikalnych. Dostępna tylko w czasie odpływu.
  • Zatoka Kuto (Baie de Kuto) z pięknymi plażami i świętą wysepką Kaa Nuë Méra, na którą wstęp jest wzbroniony.
  • Zatoka Upi (Baie d'Upi) z dziesiątkami koralowych wysp.
  • Plaża Saint-Maurice z najstarszym pomnikiem Chrystusa na wyspie, otoczonym palisadą z tradycyjnych, drewnianych rzeźb, przedstawiających miejscowe, pogańskie bóstwa.
  • Zatoczka Kanuméra (Anse de Kanuméra) idealna na snorkeling.
  • Ruiny kolonii karnej w miejscowości Ouro w zachodniej części wyspy. W pobliżu znajduje się cmentarz więźniów z pomnikiem w kształcie piramidy.
  • Grota Królowej Hortensji (Grotte de la reine Hortense) położona wśród tropikalnego lasu duża jaskinia, niegdyś zamieszkiwana.
  • Kościół katolicki w Vao największy na wyspie, z ołtarzem, rzeźbionym w tradycyjne motywy.

Transport[edytuj]

Na wyspie działają wypożyczalnie samochodów, skuterów, rowerów i łodzi.

Zakupy[edytuj]

Gastronomia[edytuj]

Noclegi[edytuj]

Bezpieczeństwo[edytuj]

Zdrowie[edytuj]

Kontakt[edytuj]